मेरो जन्मदिन
घरकाले भनेका म आजैको दिन जन्मिएको अरे! कति छिट्टै जिन्दगिको महत्वपुर्ण २६ औँ वसन्तहरु मात्र होइन उखरमाउला गृष्महरू, फुलहरूबिचको रमाइला शरदहरू अनि ठिहिराउने हिउँदहरु पनि पार गरिसकिएछ। समय अनवरत चलिरहेछ निरन्तर..... अनि उमेर पनि बढिरहेछ समयसँगै र अझ बढी परिपक्क बनाउँदै छ।
आज मेरो जन्म दिन, मेरो लागि सधैँको जस्तै सामान्य नै रह्यो तर मेरा धेरै साथिहरू र थोरै आफन्तहरुको लागि चाहिँ अलि विशेष नै रह्यो भन्नू पर्छ किनकी हिजोअस्ति सात बजे सम्म सुत्ने मान्छे म आज चाहिँ ५ नबज्दै एउटा साथिको फोन कलले बिउझिएँ।
अनि दिनचर्याको पहिलो र नित्य काम एक चोटि फेसबुक र ट्विटर चेक गरेको वालभरी धेरै शुभकामनाहरू देखेँ र पो बल्ल मेरो जन्मदिन आएको जस्तो लाग्यो।
बिहानै उठ्ने, नुहाउने, चोखो लुगा लगाएर मन्दिर जाने,पुजा गर्ने, वर माग्ने, निधारको बिचैमा रातो टीका लगाउने आदित्यादी काम मैले कुनै पनि गरिन। सायद भगवानप्रती विश्वास नभएर हो या म आफै अल्छिको पुर्पुरो भएर हो त्यो त म आफैलाई नि थाहा छैन। मैले त बरु उठेर मुख धोएर एकैछिन ध्यान बसेँ अनि मलाई जन्म दिने मेरा आमा र बुवालाई सम्झेँ र धन्यवाद प्रकट गरेँ मनमनै।
त्यसपछी मेरी बहिनी, दाजु भाइ दिदी, आफन्त, छरछिमेकी सबैलाई सम्झेँ र मलाई यो ठाउँमा पुर्याउने सबैलाई धन्यवाद प्रकट गरेँ।
यसो गर्दा गलत गरेँ या सहि गरेँ मलाई थाहा छैन तर म संतुष्ट चाहिँ पक्कै बनेँ।
यत्तिमात्र ल, पढ्न झ्याउ लाग्ला तपाईँलाई,
शब्द मिलाएर लेख्न त्यति आउँदैन
सिक्दै छु। 😉😉
घरकाले भनेका म आजैको दिन जन्मिएको अरे! कति छिट्टै जिन्दगिको महत्वपुर्ण २६ औँ वसन्तहरु मात्र होइन उखरमाउला गृष्महरू, फुलहरूबिचको रमाइला शरदहरू अनि ठिहिराउने हिउँदहरु पनि पार गरिसकिएछ। समय अनवरत चलिरहेछ निरन्तर..... अनि उमेर पनि बढिरहेछ समयसँगै र अझ बढी परिपक्क बनाउँदै छ।
आज मेरो जन्म दिन, मेरो लागि सधैँको जस्तै सामान्य नै रह्यो तर मेरा धेरै साथिहरू र थोरै आफन्तहरुको लागि चाहिँ अलि विशेष नै रह्यो भन्नू पर्छ किनकी हिजोअस्ति सात बजे सम्म सुत्ने मान्छे म आज चाहिँ ५ नबज्दै एउटा साथिको फोन कलले बिउझिएँ।
अनि दिनचर्याको पहिलो र नित्य काम एक चोटि फेसबुक र ट्विटर चेक गरेको वालभरी धेरै शुभकामनाहरू देखेँ र पो बल्ल मेरो जन्मदिन आएको जस्तो लाग्यो।
बिहानै उठ्ने, नुहाउने, चोखो लुगा लगाएर मन्दिर जाने,पुजा गर्ने, वर माग्ने, निधारको बिचैमा रातो टीका लगाउने आदित्यादी काम मैले कुनै पनि गरिन। सायद भगवानप्रती विश्वास नभएर हो या म आफै अल्छिको पुर्पुरो भएर हो त्यो त म आफैलाई नि थाहा छैन। मैले त बरु उठेर मुख धोएर एकैछिन ध्यान बसेँ अनि मलाई जन्म दिने मेरा आमा र बुवालाई सम्झेँ र धन्यवाद प्रकट गरेँ मनमनै।
त्यसपछी मेरी बहिनी, दाजु भाइ दिदी, आफन्त, छरछिमेकी सबैलाई सम्झेँ र मलाई यो ठाउँमा पुर्याउने सबैलाई धन्यवाद प्रकट गरेँ।
यसो गर्दा गलत गरेँ या सहि गरेँ मलाई थाहा छैन तर म संतुष्ट चाहिँ पक्कै बनेँ।
यत्तिमात्र ल, पढ्न झ्याउ लाग्ला तपाईँलाई,
शब्द मिलाएर लेख्न त्यति आउँदैन
सिक्दै छु। 😉😉
